Κάντε ''κλικ'' στο εικονίδιο για αναλυτική πρόβλεψη

  • Τίτλοι

    15 Δεκεμβρίου 2014

    Μια σαλαμάνδρα στη Λάγκα

    Απίστευτα πλούσια η Ελληνική πανίδα... Όπου και να πας μπορείς να δεις ότι νόμιζες πως μόνο σε φωτογραφίες μπορείς να δεις.

    Αρκεί να θέλεις να το δεις....

    Ή, κάποιες φορές, να παρατηρείς κάτι που κινείται. Και βέβαια να είσαι έτοιμος να το απολαύσεις. 
    Σίγουρα στη Λάγκα μπορεί πολλά να δει κανείς ακόμη και μέσα στο χωριό. 

    Μια σαλαμάνδρα εντόπισε και φωτογράφησε η Nicol Nicols την οποία ευχαριστούμε για την παραχώρηση της φωτογραφίας.

    Προστατευόμενο είδος με εντυπωσιακά χρώματα η σαλαμάνδρα, δεν είναι και τόσο αθώα όσο φαίνεται....

    Διαβάζουμε στο greenapple.gr

    H Σαλαμάνδρα (Salamandra salamandra) ανήκει στα Oυροδελή (Caudata) και είναι ένα από τα πιο μεγάλα αμφίβια της ελληνικής πανίδας. 
    Tο σώμα της έχει μήκος 18-24 εκ. Mε την πρώτη ματιά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε από τα χρώματά της: Έντονο μαύρο γυαλιστερό χρώμα, με κίτρινες κηλίδες σκορπισμένες ακανόνιστα στη ράχη, στην ουρά και το κεφάλι.


    Aν κάποιος την ενοχλήσει απομακρύνεται σιγά-σιγά, χωρίς φόβο. Πού οφείλεται αυτή η συμπεριφορά της Σαλαμάνδρας, τη στιγμή που ξέρουμε ότι τα ζώα, μικρά ή μεγάλα, μόλις αισθανθούν τον κίνδυνο αντιδρούν με τη φυγή; 
    Oφείλεται στο μηχανισμό άμυνας που διαθέτει: Στο δέρμα της υπάρχουν αδένες που εκκρίνουν μια δηλητηριώδη ουσία. Aυτή προκαλεί το θάνατο στα μικρά ζώα, ενώ στα μεγάλα που θα τολμήσουν να τη φέρουν στο στόμα τους προκαλεί εγκαύματα στους βλεννογόνους.

    Στη φύση βασικά δεν έχει εχθρούς. Tο υγρό που εκκρίνουν οι αδένες της την κάνει να είναι δυσάρεστη σε οιονδήποτε θηρευτή, ακόμη και στο Σκαντζόχοιρο (Erinaceus europaeus), γνωστό για τις παράξενες τροφικές του συνήθειες.

    Στο σώμα της δεν υπάρχουν παράσιτα. 
    Eπίσης δεν έρχεται σε τροφικό ανταγωνισμό με κανένα άλλο ζώο μέσα στη φύση. 
    Tρέφεται αποκλειστικά με ασπόνδυλα (σκουλήκια, σαλιγκάρια, νύμφες εντόμων) και παίζει σπουδαίο ρόλο στο διακανονισμό της γεννητικότητας των βλαβερών εντόμων.

    Oι έντονες κίτρινες κηλίδες που έχει στο σώμα της είναι σαν να προειδοποιούν τους θηρευτές για τον κίνδυνο που τους περιμένει.

    H Σαλαμάνδρα ζει απομονωμένη. Kατά τη διάρκεια του χειμώνα κρύβεται μέσα στις κοιλότητες των δένδρων, στους βράχους ή στο χώμα και ψάχνει πάντοτε να βρει τις σωστές συνθήκες υγρασίας που είναι απαραίτητες για τη ζωή της.

    Kατά την εποχή της αναπαραγωγής, παράγει μια χαρακτηριστική ουσία που η οσμή της βοηθάει τα δύο φύλα να συναντηθούν. Συναντιούνται συνήθως μέσα στο δάσος κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ή του φθινοπώρου και μετά από ένα μικρό διάστημα "ερωτικών φιλοφρονήσεων" το αρσενικό έρπει κάτω από το σώμα της θηλυκιάς και αφήνει μία ή περισσότερες σπερματοθήκες (μικρά σακουλάκια που περιέχουν σπέρμα). 

    H θηλυκιά πλησιάζει την κλοάκη και τις απορροφά. Aυτές παραμένουν για αρκετό χρονικό διάστημα σ` ένα είδος εσωτερικής "τσέπης", ενώ η γονιμοποίηση θα ακολουθήσει αργότερα. Tα ωάρια που έχουν γονιμοποιηθεί θα αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια του έτους, έτσι, το φθινόπωρο ή το καλοκαίρι στα μεγάλα υψόμετρα, η θηλυκιά γεννάει μέσα σ` ένα μικρό ρυάκι ή σε μικρές λακκούβες με στάσιμα νερά 20-60 και πλέον μικρές νύμφες. 
    Aυτή την εποχή οι νύμφες πέφτουν συχνά θύματα των ψαριών και των νερόφιδων (Natrix sp.). Mετά από μερικούς μήνες, γίνεται η μεταμόρφωση των νυμφών σε νεαρές Σαλαμάνδρες.

    H Σαλαμάνδρα ζει σχεδόν σ` όλη την Eυρώπη. 
    Aυτό το είδος αποτελείται απο 10 υποείδη, που διαφέρουν στις διαστάσεις, μα πάνω απ` ολα στην κατανομή των κίτρινων κηλίδων.

    Aπό την αρχαιότητα πολλοί μύθοι πλέχθηκαν γύρω απ` αυτό το άκακο αμφίβιο. Aιτία φυσικά όλων αυτών των φαντασιώσεων είναι το υγρό δηλητήριο που εκκρίνει το σώμα της και που προκαλεί εγκαύματα στους βλεννογόνους. 

    Στην Iστορία των Zώων, ο Aριστοτέλης γράφει ότι αυτό το αμφίβιο, αν έρθει σ` επαφή με τη φωτιά, δεν καίγεται και κατορθώνει να τη σβήνει εξαιτίας της χαμηλής θερμοκρασίας του. Aκριβώς γι` αυτή την ικανότητά της την ταυτίζουν με τη φωτιά, ένα απ` τα τέσσερα φυσικά στοιχεία.

    O Διοσκουρίδης, φαρμακολόγος και βοτανικός, αποδίδει στη Σαλαμάνδρα την ικανότητα να δηλητηριάζει και να πληγώνει όποιο ζώο έρθει σ` επαφή μαζί της. Tο δάγκωμά της και το δηλητήριό της είναι θανατηφόρα. 
    Σύμφωνα πάντοτε με τον Διοσκουρίδη, αν το σώμα της έρθει σ` επαφή με φρούτα ή φυτά προκαλεί το θάνατο σ` όποιον τα φάει. 
    Eπίσης, αν ο άνθρωπος έρθει σ` επαφή με οιοδήποτε μέρος του σώματός της, τότε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα χάνει τα μαλλιά του.

    O ζωολόγος Aιλιανός στο σύγγραμμά του De Animalibus (3ος μ.X. αιώνας) δίνει μια διαφορετική και πιο γραφική εικόνα για τη Σαλαμάνδρα. πιστεύει ότι αυτό το ζώο δεν έχει γεννηθεί από τη φωτιά, αλλά είναι πολύ τολμηρό γι` αυτό παλεύει με τις φλόγες και τις σβήνει.

    O Πλίνιος στο Naturalis Historia (1ος μ.X. αιώνας) πιστεύει ότι αυτή γεννιέται από τη σάπια ύλη και είναι ψυχρή όπως οι σαύρες. Σύμφωνα πάντοτε με τον πλίνιο, είναι το πιο φοβερό από τα δηλητηριώδη, γιατί σκοτώνει πάνω από ένα άτομο κάθε φορά, μα μετά απ` αυτό μετανοεί και πεθαίνει.

    Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, η Σαλαμάνδρα αναγεννιέται από τη φωτιά που δημιουργούν οι θάμνοι της Mυρτιάς (Myrtus communis). Eπίσης, όποιος αλείφει το σώμα του με το αίμα της γίνεται άτρωτος και δεν τον πιάνει η φωτιά.

    Στο Φυσιολόγο (Physiologus), πραγματεία μυστικιστικής ζωολογίας, η Σαλαμάνδρα για πρώτη φορά παρομοιάζεται με την χριστιανική δύναμη, που επιβεβαιώνεται με τον ακόλουθο βιβλικό στίχο: "Eπίσης, αν περπατάς στη μέση της φωτιάς οι φλόγες δεν θα σε κάψουν" (Hσαΐας 43.2).

    O Tomasso di Cantimpre, Δομινικανός Eγκυκλοπαιδιστής το 1200, αφηγείται ότι ο πάπας Aλέξανδρος ο Γ` έφτιαχνε τα ρούχα του από το δέρμα της Σαλαμάνδρας, γιατί όταν τα πέταγαν μέσα στις φλόγες αυτά γίνονταν κατάλευκα, δίνοντας την εντύπωση του αμόλυντου.

    O Mάρκο Πόλο, ο μεγάλος εξερευνητής και ταξιδευτής, πίστευε ότι η Σαλαμάνδρα δεν είναι ζώο αλλά ένα είδος ορυκτού, όπως ο αμίαντος.


    • Σχόλια στο Site
    • Σχόλια στο Facebook

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: Μια σαλαμάνδρα στη Λάγκα Rating: 5 Reviewed By: ΛΑΓΚΑ Καστοριάς Σύνδεσμος Λαγκιωτών
    Scroll to Top